The Case of Carlo Calà and Giovanni Calà: Historical Truth and Doctrinal Orthodoxy in post-Reformation Italy

in Erudition and the Republic of Letters
Restricted Access
Get Access to Full Text
Rent on DeepDyve

Have an Access Token?



Enter your access token to activate and access content online.

Please login and go to your personal user account to enter your access token.



Help

Have Institutional Access?



Access content through your institution. Any other coaching guidance?



Connect

In the second half of the 1650s, Carlo Calà, Duke of Diano and president of the Regia Camera della Sommaria in Naples, began a well-orchestrated campaign to convince the ecclesiastical authorities to canonize a mysterious and hitherto unknown ancestor, Giovanni Calà. Said to have lived between the twelfth and the thirteenth centuries, Giovanni Calà purpotedly served the Holy Roman Emperor Henry vi as one of his most trusted army captains, aiding the Emperor in conquering southern Italy before eventually becoming a hermit and follower of the Calabrian mystic Joachim of Fiore, whose supernatural and prophetic power he allegedly shared. Carlo Calà’s demands originated a long and complex investigation, which in turn provoked a heated debate within the Roman Curia on how to establish historical authenticity while defending theological dogmas. The case of Carlo Calà and Giovanni Calà opens a unique window on the changing and complex attitudes of post-Reformation Catholicism concerning the relationship between historical truth, philological criticism, and doctrinal orthodoxy. The implications of the debates initiated by this case are still thought-provoking and relevant today.

Sections

References

3

 See Vittorio Frajese, ‘Regno ecclesiastico e Stato moderno. La polemica fra Francisco Peña e Roberto Bellarmino sull’esenzione dei clerici’, Annali dell’Istituto Storico Italo-Germanico in Trento 14 (1988), 273–339, and Stefania Tutino, Empire of Souls. Robert Bellarmine and the Christian Commonwealth (Oxford, 2010), chapter 3.

17

Ibid., 114v, 19 December 1662: ‘EE et RR DD iusserunt [librum de B.Ioachino] prohiberi’.

18

Ibid., 128v, 15 January 1664: ‘Secretarius legit memoriale nomine P.F.Gregorii de Lauro Sacrae Congregationi porrectum, quo petit corrigi librum a se compositum et a S.Congregatione donec corrigatur prohibitum’. See also Ibid., 132r, 13 February 1664: ‘introductus est P.Generalis S.Bernardi qui correctionem retulit libri de B.Ioachino P.De Laude. Em.mi et R.mi DD librum iusserunt corrigi iuxta ea quae P.Generalis predictus adnotavit’. The date of Gregorio’s death is uncertain, but his interaction with the Congregation of the Index seems to be the last record we have of him.

23

Adriano Prosperi, ‘L’elemento storico nelle polemiche sulla santità’, in Finzione e santità, 88–119, esp. 88–100 and 113–114. On the question of the discernment of spirits in the early modern times see also Angels of Light? Sanctity and the Discernment of Spirits in the Early Modern Period, eds. Jan Machielsen and Clare Copeland (Leiden, 2012). For useful background information on the criteria for discerning miracles in early Christianity see Elena Zocca, ‘Il miracolo nel Cristianesimo dei primi secoli: realtà, segno, discrnimento’, in Magia, Superstizione, Religione. Una questione di confini, ed. Marina Caffiero (Rome, 2015), 1–32.

30

 See ACDF, SO Decreta 1664, 4 March 1664, 38v: ‘Episcopi Bitontini lectis litteris datis 19 Februarii, quibus scribit quae sibi dicta fuerunt a P.Caietano de’ Afflictis circa libros impressos et imprimendos a D.Carolo Calà Duce Diani circa vitam praetensi Beati Ioannis Calà, E.mi dixerunt ut se intelligat cum Archiepiscopo etiam mediantibus dicto consultore Afflicto et Fiscali sub secreto S.Officii, et certioret’. See also Ibid., 2 April 1664, 52v: ‘Episcopi Bituntini lectis litteris datis 18 Martii quibus scribit Em.um Archiepiscopum Neapolitanum libenter assumpsisse negocium D.Caroli Calà et mittit id quod in huiusmodi negotio deposuit fiscalis Archiepiscopatus Neapolis, decretum ei rescribendum, ut depositionem communicet dicto Em.mo Archiespicopo et in dies certioret S.Congregationem’.

32

ACDF, SO Decreta 1664, 23 July1664, 117v: ‘Em.mi Cardinalis Philamarini Archiepiscopi Neapolitani lectis literis datis 15 huius, quibus scribit quod Episcopus Bitontinus ipsum informavit de meritis causae D.Caroli Calà qui librum continentem vitam Ioannis Calà typis mandari curavit et ad impediendam impressionem aliorum duorum librorum quam facere intendit circa eamdem materiam, existimat optimum fore, quod sibi scribantur litterae quibus ipsi imponatur quod moneat suos revisores librorum quod quando agitur de imprimendis libris qui continent miracula, prophetias, revelationes, et gratias acceptas a personis nondum a Sede Apostolica canonizatis, illos non approbent nec dent licentiam illos imprimendi absque licentia Sedis Apostolicae, fuit dictum ut P.Libellus Sacretarius scribat dicto E.mo litteras petitas’.

58

Randolph C. Head, ‘Documents, archives, and proof around 1700’, The Historical Journal, 56 (2013), 909–930 (quot. at 922). For a stimulating work on the relationship between auctoritas and authenticity see Frederick Clark, ‘Authenticity, Antiquity, and Authority: Dares Phrygius in Early Modern Europe’, Journal of the History of Ideas, 72 (2001), 182–307.

88

 See Quantin, ‘Reason and Reasonableness’, 418–426.

103

ACDF, SO Decreta 1678, 8 March 1678, 39v: ‘Contra D.Carolum Calà ducem Diani et circa vitam asserti beati Ioannis Calà relato examine duorum testium misso ab Episcopo Gravinae die 19 Febr., rescribatur Episcopo Gravinae ut curet secreto per parochum vel per aliam personam non suspectam indagare an imago Ioannis Calà quam idem Dux retinet in sua cella sit depicta cum radiis seu laureolis et an in dicta imagine adsit descriptio Beati et in eadem cappella adsint reliquiae et quae’.

104

ACDF, SO Decreta 1679, 22 March 1679, 62v: ‘Cum per E.mum Columnam exhibitum et lectum fuerit decretum impressum sub die 9 Novembris 1678 circa cultum et venerationem praestandam Ioanni Calà asserto Beato, emanatum ab Abbate Hiacintho Micello Vicario Generali Tranen. et Cassanen. absque loco impressionis, cuius tenor cum praesumatur falsus ex causis in processu deductis ab anno 1664 et sequentibus, E.mi mandarunt ut per P.Lauream capiatur super narratis in dicto decreto informatio extraiudicialis’.

105

ACDF, SO Decreta 1679, 19 April 1679, 84v–85r: ‘Episcopi Gravinae lectis litteris datis 8 huius quibus transmittit exemplar decreti impressi sub nomine Vicarii Generalis Cassanensis continentis praetensam sanctitatem et cultum immemorabilem qui datur sub titulo B.Ioannis Calà… Et addit Episcopus praedictus quod non potuit exequi aliud in hac causa ob rationes quas affert a die 19 Februarii 1678 propter adhaerentiam et dependentiam quam habent testes a dicto Duce’.

106

ACDF, SO Decreta 1680, 31 January 1680, 23v: ‘Circa vitam asserti Beati Ioannis Calà et eius libros authore D.Carolo Calà Duce Diani et contra D.Hiacinthum Micellum Vicarium Generalem Cassani, qui per decretum speciale approbavit cultum dicto Ioanni Calà proposita causa, decretum scribi Episcopo Cassani ut praecipiat nomine Sacrae Congregationis dicto D.Hiacintho Micello eius Vicario Generali ut quamprimum se conferat ad urbem et se praesentet coram P.Commissario. Litterae pro recapito dirigantur Episcopo Gravinae cui notificetur vocatio ad urbem dicti Vicarii Cassani’. See also Ibid., 110v–111r, 29 May 1680: ‘D.Hiacinthi Micelli olim vicarii Cassani lecta spontanea comparitione facta in hoc S.Offi.o die 27 labentis, qua narrat de mandato Sacrae Congregationis accessisse ad Urbem, ex quo cum decreto speciali appprobavit cultum praestandum asserto Beato Ioanni Calà, fuit dictum ut referatur processus. Et die 5 Junii relato processu decretum ut cum in causa super asserto cultu Ioannis Calà fuerit per dictum Hiacinthum Micellum vicarium Curiae Episcopalis Cassani nulliter et iniuste pronunciatum, ideoque decretum seu sententiam omniaque alia acta uti nulla et iniusta revocanda fore, et esse, et imagines expositas ac praetensas reliquias esse amovendas nec non omnia alia quae cultum quoque modo praeseferant. Idem Vicarius constituatur extra carceres, et postea referantur acta. Et facto verbo cum S.mo, S.tas Sua mandavit constitui dictum Vicarium pro nunc et deinde referri omnia emergentia ex processu resultante.’

108

ACDF, SO Decreta 1680, 21 August 1680, 170v–171r: ‘Episcopi Gravinae fuerunt relatae litterae datae 10 huius, quibus mittit attestationem authenticam quod fuerunt affixa exemplaria decreti in causa asserti Beati Ioannis Calà per solita loca civitatis, et per procaccium transmisit plicum literarum Episcopo Cassani ut exequi faciat dictam affixionem, sicut ipsi praescribitur, et ut moneat 12 theologos qui consilium dederunt esse manutenendum et reintegrandum cultum dicto asserto B.Ioanni Calà. Quae affixio habuit magnum applausum sed non sine magna displicentia Regentis Ducis Diani attenta eius vanagloria. Em.mi mandarunt responderi Episcopo Gravinae cum laude, nec non transmitti Nuntio Neapolis copiam relationis causae praetensi B.Ioannis Calà pro sui instructione et guberno’.

110

ACDF, SO Decreta 1680, 2 October 1680, 209v: ‘D.Hiacinthi Micelli olim Vicarii Generalis Cassani, qui per sententiam declaravit deberi cultum Ioannis Calà et ob id fuit inhabilitatus a munere Vicarii et suspensus a divinis cum praecepto de non discedendo ab Urbe, supplicantis reintegrari saltem pro gratia celebrandi et redeundi ad suam patriam lecto memoriali, E.mi fecerunt ei gratiam discedendi ab Urbe et suspensionis a divinis, firma tamen remanente inhabilitatione exercendi munus Vicarii’. See also ACDF, SO ­Decreta 1681, 15 January 1681, 11r: ‘Abbati Fr.Micello Vicario Generali Cassani Em.mi fecerunt ­gratiam rehabilitandi ad exercendum munus Vicarii Generalis, qui imprimere fecit decretum circa reintegrationem cultus dando Ioanni Calà’.

111

ACDF, SO Decreta 1681, 5 March 1681, 45r: ‘Episcopi Gravinae lectis litteris datis 22 Februarii quibus narrat ab Archiepiscopo Cusentiae recipisse opus impressum sub nomine Patris Abbatis Gregorii de Lauro, in quo continebantur vita et miracula asserti D.Ioannis Calà, quo viso, invenit fuisse laceratum a folio 84 usque ad folium 263, in quibus continebatur materia dicti Calà, …quem transmittit unacum titulo eiusdem libri impressi Neapoli 1660. Et addit esse credibile praedictos libros impressos in folio fuisse multos divulgatos in variis partibus. Rescribatur Episcopo Gravinae ut transmittat duos libros impressos sub nomine P.Abbatis Gregorii de Lauro et quatenus possit invenire alios integros eos pariter transmittat. Archiepiscopi Cusentini lectis litteris datis 18 Januarii quibus mittit informationes sumptas circa lampadam quam accensam tenent monaci Cistercenses ad altare prope tumulum abbatis Ioachini in ecclesia S.ti Ioannis in Florem, in quibus informationibus continentur quoque antiphonae et orationes compositae et impressae propter commemorationem eiusdem Ioachini, Em.mi mandarunt praedictas informationes remitti ad Congregationem Sacrorum Rituum, cuius causa commissa fuit a Sacra Congregatione’.

Information

Content Metrics

Content Metrics

All Time Past Year Past 30 Days
Abstract Views 19 19 11
Full Text Views 4 4 4
PDF Downloads 0 0 0
EPUB Downloads 0 0 0