Browse results

Series:

Kimerer L. LaMothe

The relationship between religion and dance is as old as humankind. Contemporary methods for studying this relationship date back a century. The difference between these two time frames is significant: scholars are still developing theories and methods capable of illuminating this vast history that take account of their limited place within it. A History of Theory and Method in the Study of Religion and Dance takes on a primary challenge of doing so: overcoming a conceptual dichotomy between “religion” and “dance” forged in the colonial era that justified western Christian hostility towards dance traditions across six continents over six centuries. Beginning with its enlightenment roots, LaMothe narrates a selective history of this dichotomy, revealing its ongoing work in separating dance studies from religious studies. Turning to the Bushmen of the African Kalahari, LaMothe introduces an ecokinetic approach that provides scholars with conceptual resources for mapping the generative interdependence of phenomena that appear as “dance” and/or “religion.”

Lachen, huilen, bevrijden

De weerspiegeling van de Surinaamse samenleving in het werk van het Doe-theater, 1970-1983

Series:

Annika Ockhorst and Thea Doelwijt

Met de cabaret-musical Land te koop nemen Thea Doelwijt en Henk Tjon het Surinaamse en Nederlandse publiek in 1973 mee op ontdekkingsreis door Suriname. Na het succes van deze voorstellingenreeks richt het duo een vast gezelschap op: het Doe-theater. In de tien jaar die volgen groeit dit theatergezelschap uit tot een begrip in Suriname. Het Doe-theater streeft een professionele en eigen theatervorm na waarin alle Surinaamse culturen zichzelf kunnen herkennen en waarmee de bevolking bewust wordt gemaakt van misstanden in de samenleving. Door deze combinatie van professioneel, multicultureel en maatschappijkritisch theater heeft het Doe-theater een unieke plek in de culturele geschiedenis van Suriname.

Lachen, huilen, bevrijden beschrijft het reilen en zeilen van het Doe-theater tegen de achtergrond van een veelbewogen Surinaamse geschiedenis. Het portret dat zo ontstaat, is gebaseerd op het privéarchief van Thea Doelwijt, interviews met voormalige Doe-theaterleden en andere betrokkenen en Surinaamse en Nederlandse krantenartikelen. Foto’s, liederen, theaterteksten en de bijgevoegde documentaire Libi Span van Jan Venema geven een levendig beeld van het Suriname van toen.